Milivoje Majstorović, rođen u Valjevu 1943. godine. Škole i Aka- demiju za pozorište, film i RTV završio u Beogradu, u klasi prof. Slobodana Selenića. Pisanjem za pozorište i dramaturškim poslovima počeo je da se bavi i pre studija, u Rasovom pozorištu ("Pozorišno igralište”). Tu su mu izvedene tri drame: Smeh, samo smeh (igrano više od sto puta), Oganj u džepu i Plakar (nagrađena 1969. na konkursu Saveza studenata za prvo delo). Posle diplomiranja bio je jednu sezonu umetnički direktor Narodnog pozorišta u Subotici, kao i tri sezone na istoj funkciji u Narodnom pozorištu "Toša Jovanović” u Zrenjanini. Bio je urednik pozorišnog programa u Domu kulture "Studentski grad’’ (vodio akciju "Pozorišta Srbije”) U pozorištima su mu izvedeni sledeći komadi: Sirotice – Beogradsko dramsko, Kamerni teatar 55 u Sarajevu, skopski Narodni teatar, Kruševačko pozorište i Narodno pozorište "Ljubiša Jovanović” u Šapcu. Pastür – Dom omladine Beograda; Koske 48 – NP u Tuzli; Apsana ili balada o Če Gevari – Studentsko pozorište u Upsali (Švedska). Na Televiziji su mu igrane dve drame: Susedi i Naš prijatelj Pepi, a na talasima Radio-Beograda izveden mu je veći broj radio-drama. Dobitnik je dve nagrade "Branislav Nušić”, Udruženja dramskih pisaca Srbije. Bio je član redakcije lista "Student”, smenjene 1971, gde je dve godine vodio satiričnu rubriku "Biće bolje”. Izbor ovih tekstova, zajedno sa tekstovima Lazara Stojanovića, štampan je kao istoimena knjiga koja je pre pojavljivanja u javnosti spaljena odlukom državnih organa. Reprint se pojavio dvadeset godina docnije. Bio je urednik humorističke emisije na Indeksu 202, preteče potonjeg Indeksovog radio-pozorišta.

Rođen je u Kragujevcu 6. 11. 1950. Novinar i dramski pisac. Studirao je psihologiju i dramaturgiju koju je diplomirao 1986. dramom Vreme sutra kojoj je potom promenio naziv u Original falsifikata. Orginal falsifikata je premijerno izveden u januaru 1989. u “Zvezdara teatru”, a igrana je i u Zaječarskom i Paraćinskom pozorištu. Radovanović je autor i scenarija za film Original falsifikata, koji je 1991. bio jugoslovenski predstavnik u nominaciji za Oskara. Autor je radio drame Dokumenti jednog sna (1993). Upravo je završio dramu Kosovski tribali. Kao novinar Radio Beograda autor je više od 1.600 emisija. Jedan je od osnivača i urednik kulture u listu “Danas”.

Rođen u Beogradu 16. maja 1948. Sve škole (sa Medicinskim fa- kultetom dipl. 1972) okončao u Beogradu. Radio nepunu deceniju kao lekar (spec. anesteziologije i reanimacije). Nema značajnih otkrića u prak- tičnoj medicini. Napisao svoje epopeje (Herojski haksabiblon i Herojski dodekabib- lon) i preveo Homerovu Odiseju. Preveo i rekonstruisao Evripidovu tragediju Ipsipila. Stvorio više satirskih drama (igara) od kojih se jedna (Sonestina) izvodila u Muzeju pozorišne umetnosti Srbije. Pre- veo Kazntzakisovu Askezu – Salvatores dei i desetak Kavafisovih pesama. Trenutno piše nastavak Sedmorice..., dakle tragediju, kojom će zaokru- žiti “Tebansku trilogiju”, Antigonu na Kolhidi. Kao u u književnosti, i u nauci se bavi helenskim i helenističkim periodom, dakle, istorijom medicine i prirodnih nauka te epohe. Najveće mu je delo Erzaistrat sa Samosa – antički Harvej u kome je prikazao prirodnjačka učenja Anaksimandera, Alkmeona, Heraklita, Empedoklesa, Anaksagore, Leukipa, Demokrita kao i lekara Hrisipa, Metrodora i drugih. Centralna tema je naslovni junak, Erizistrat, pronalazač krvo- toka i najveći antički lekar uz Hipokrata. Član je predsedništva kulturno-prosvetne zajednice Beograda. Član je i Udruženja dramskih pisaca Srbije, naučnog društva za istoriju medicine Srbije, Hegelovog društva, Udruženja Grka u Beogradu “Riga od Fere”, Društva Srpsko-grčkog prijateljstva, Arhangelskog društva. Dobitnik je nagrade “Zlatni beočug” za 1997. godinu.

Deana Leskovar

Sara Koen (umetničko ime Deana Leskovar) rođena je i školovala se u Beogradu gde živi i dan-danas, radeći u Igranom i serijskom programu Televizije Beograd. Autor je tridesetak radio-drama izvođenih na programima jugoslovenskih i nemačkih radio-stanica. Tu je zatim trilogija Slike žalosnih doživljaja (1979), izvođena u Ateljeu 212, Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu, Hrvatskom narodnom kazalištu u Osijeku, Teatru m. b. H. u Beču itd. Ovaj tekst je dobio nagradu Dr. Branko Gavella odnosno Jovan Sterija Popović za najbolji jugoslovenski dramski tekst 1980, odnosno 1981. godine. Drama Tri čekića (o srpu da i ne govorimo) izvođena je u Srpskom narodnom pozorištu u Novom Sadu u režiji Egona Savina. Vredna su pažnje i scenarija za igrane filmove Špadijer u režiji Miljenka Derete i Dogodilo se na današnji dan u režiji Miroslava Lekića. Neizvedena komedija Trbosek, neobjavljena proza Devet i po godina... ali, o tom – potom.

Rođen u Beogradu 26. oktobra 1948. godine. Diplomirao 1972. godine na Akademiji za pozorište, film i televiziju, na smeru pozorišne režije, predstavom Razbojnici Fridriha Šilera. U Beogradskom dramskom pozorištu 1978. postavio predstavu Sporting life, za koju je tekst pisao zajedno sa kolegom Vojislavom Kajganićem. Posle toga napisao je i dve monodrame: Prodajem razbivenu kuću i Ispovest klovna Dragoljuba (igrao ga je Božidar Stošić). Godine 1991. napisao je dramu Kaskader koju je i režirao u Beogradskom dramskom pozorištu. Svoj dečački san ostvaruje 1994. godine kada otvara Muzej automobila, a predstavom Grand prix (njegovi tekst i režija) otva- ra novu pozorišni scenu pod nazivom Moderna garaža. Predstavom Legion d’Honneur 1998. godine otvara i kamernu scenu u istom prostoru.